Trillende handjes

Oef, ik voel de kriebels nog in mijn buik, hartslag in de keel, en mijn zweterige plakhandjes…
Het is onderhand alweer bijna twee jaar geleden toen ik voor het eerst, als kersverse intercedent, op pad ging. ‘Ga jezelf anders even voorstellen bij alle bedrijven’, riepen mijn collega’s in mijn eerste week. Wow, nu al? Dat was wel heel spannend! Net uit de schoolbanken en met het kleine beetje kennis dat ik in die eerste dagen bij Tempo-Team had opgedaan, was het tijd om mijzelf in het diepe te gooien. Ach, wat kan er nou gebeuren?

Kopje koffie?koffie
Ik stelde mijn navigatie in op een willekeurige straat op het industrieterrein in de buurt (thank you, Google) en reed in mijn nieuwe autootje die kant op. Het industrieterrein vinden was één ding, maar het uitzoeken van een bedrijf om als eerste binnen te lopen was een tweede. Ik reed stapvoets langs alle bedrijven. ‘Jeetje, wat een gebouwen. Hoe kan ik daar nou binnenkomen’  Ik reed verder en zag een wat kleiner gebouw met zes auto’s ervoor geparkeerd. Mooi begin, dacht ik zo.  Ik parkeerde de auto voor de deur, stapte uit, trok mijn jasje recht (uiteraard ook nieuw) en liep met knikkende knieën naar de voordeur. Er was geen deurbel te vinden, maar ik zag dat de deur op een kiertje stond. Sjah, ik was er nou toch. Ik duwde de deur open en kwam in een hal terecht met een grote trap in het midden. ‘Hallo?’… Stilte. Na, wat voelde, 10 minuten  zag ik ineens wat hakjes bovenaan de trap verschijnen. Een vrouw kwam op mij aflopen met een vriendelijke lach. Oef, dat was al een hele geruststelling. Ik vertelde dat ik nieuw was bij Tempo-Team en heel benieuwd was naar de bedrijven in de omgeving. ‘Kom verder. Kopje koffie?’  O jeetje, koffie. Ik had wellicht één keer in mijn leven een slokje koffie gehad, maar besloot toen al snel dat het niet mijn ding was. Toch had ik het gevoel dat ik het niet kon afwijzen. Mijn eerste bezoek en ik sla al meteen wat af? Dat kan echt niet! Neus dicht en gewoon doordrinken, was mijn gedachte. ‘Ja, lekker’ Hoe ongelooflijk smerig de koffie ook was, het was toch ontzettend interessant om te horen wat het bedrijf nou eigenlijk deed. Nummers werden uiteindelijk uitgewisseld en vol vertrouwen besloot ik door te lopen naar het volgend bedrijf.

Tot mijn grote verbazing en geluk bleek ook de overbuurman heel gastvrij te zijn. Zonder enige moeite zat ik daar een half uur om de tafel te babbelen over zijn werk. Alleen gadver, ik kreeg weer de vraag of ik zin had in een kop koffie. Ik kon geen goede reden bedenken om ‘nee’ te zeggen. Hetzelfde verhaal bij bedrijf nummer drie. Top gesprek, maar een flinke kop koffie (oef!).

Stuiterend naar de vestiging
Volgeladen met cafeïne waren mijn zenuwen nergens meer te bekennen en stuiterde ik de hele straat door. Met (letterlijk) trillende handjes nam ik visitekaartjes aan en ging met een trots, en een beetje misselijk, gevoel terug naar de vestiging. Mission accomplished!

Mijn naam is Tess Schram. Met een studie in International Communication and Media achter de rug ben ik ruim twee jaar geleden gestart bij Tempo-Team in Lelystad. Een ideale baan waar ik de sales tijger en alle creativiteit in mij los kon laten. Heb je ook interesse in de functie van sales intercedent binnen Tempo-Team bekijk dan de openstaande vacatures. Vind je het leuk om met mij in contact te komen? Dat kan via LinkedIn.

Reacties

Nog geen reacties, reageer als eerste op dit bericht

Reactie toevoegen

Je e-mailadres wordt niet getoond

Max. 1500 karakters

Deze website maakt gebruik van cookies. Door verder te gaan met het gebruik van de website gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Lees hier meer.
Sluiten

Mijn vacatures aan het bijwerken

Laden