Het ‘echte’ leven

Het ‘echte’ leven

1 september 2014, het is 6.00 uur in de ochtend en mijn wekker gaat af. Natuurlijk wil ik op tijd komen dus ik sta veel te vroeg op. Vandaag begint mijn stageperiode, een tijd waarbij ik van het ‘echte leven’ ga proeven. Mijn eerste week begin ik rustig; een voorstelronde, e-learnings en het, toen in mijn ogen, onmogelijke Mondriaansysteem leren kennen. Gelukkig ben ik snel ingewerkt en krijg ik alle handige kneepjes onder de knie. Het vroege opstaan en de lange dagen worden al gauw routine en mijn studentenleventje lijkt ontzettend ver weg. De komende twintig weken ga ik het burgerleven tegemoet!

Druk druk druk

Ik word al snel aan de slag gezet en in het diepe gegooid. Ik krijg bijna dezelfde taken als de rest en die vrijheid bevalt me goed. Van mijn collega’s krijg ik mijn eigen projectjes toegediend en mijn betrokken- en verantwoordelijkheid groeit met de dag. Van matchen tot intakes tot telefoongesprekken met bedrijven, mijn takenlijst wordt steeds groter. Druk druk druk dus. Waar ik de hele dag mee bezig ben geweest kan ik dan zelf vaak ook niet beantwoorden. Gelukkig is mijn to do list boekje mijn reddende engel en gaat het multitasken steeds beter.
Wat voor taken krijg ik dan allemaal als stagiaire? De diversiteit van de aanvragen is enorm. Ik ben bezig met aanvragen voor promotiewerkers, heftruckchauffeurs, administratieve medewerkers, balanstellers, accountmanagers, noem het allemaal maar op. Door de vele aanvragen ben ik veel bezig met het matchen van kandidaten met de vacatures, het houden van intakes met gevonden kandidaten en sollicitanten, en contact onderhouden met de flexwerkers en bedrijven.

Een bijzondere plaatsing

De eerste vacature waar ik me bezig hield, herinner ik me nog erg goed. Een bedrijf zocht een ervaren heftruckchauffeur die op oproepbasis kon komen werken voor een niet al te hoog salaris. In mijn ogen was dit een pittige klus. Ik kreeg te maken met het overhalen van kandidaten, samenvatten van de functiebeschrijving en natuurlijk het beoordelen of een kandidaat geschikt was voor de vacature. Ik heb intakes met mogelijk geschikte kandidaten gehad en de vacature uiteindelijk samen met mijn collega ingevuld.

De selectieprocedure vond ik leuk en het ging me goed af. Met heftruckchauffeur als goed begin, mocht ik steeds meer helpen met vacatures die wat lastiger zijn. Met als hoogtepunt de functie accountmanager. De vacature stond al een tijdje open en zelf besloot ik om actiever te gaan zoeken naar de juiste kandidaat. Ik kwam mijn topper tegen en heb zelf het intakegesprek gevoerd. Even spannend, want ik mocht nu dieper ingaan op levenskeuzes, interesses en vorige werkervaring, een totaal ander gesprek dus. Positief heb ik hem daarna voorgesteld aan het bedrijf en het eerste gesprek stond gepland! Na een paar gesprekken heeft het bedrijf besloten hem aan te nemen en mijn eerste bijzondere plaatsing was een feit. Ja, bijzonder, want deze kandidaat verliet Tempo-Team met een mooie werving en selectie fee. Trots op mijn collega’s en op mezelf ging ik het weekend in.

Volgende week weer een nieuwe week bij Tempo-Team!
Deze blog is geschreven door Irene van Deurssen, sinds september stagiaire op de Tempo-Team vestiging in Breda. Irene is 20 jaar en woont momenteel met 5 meiden samen in Tilburg. Ze studeert commerciële economie aan de Avans Hogeschool in Breda. Wil je Irene blijven volgen? Dat kan online, ze is oa. te vinden op Linkedin

Reacties

Nog geen reacties, reageer als eerste op dit bericht

Reactie toevoegen

Je e-mailadres wordt niet getoond

Max. 1500 karakters

Deze website maakt gebruik van cookies. Door verder te gaan met het gebruik van de website gaat u akkoord met het plaatsen van deze cookies. Lees hier meer.
Sluiten

Mijn vacatures aan het bijwerken

Laden